Interview met: Kim en Janneke - Eigenaressen Knus Zusje Dongen

KnUS zusje… is een plek waar je winkelen kunt beleven: proef de sfeer als je rondloopt tussen de voortdurend wisselende collecties kleding, Stationary, Home and Living!

KnUS in Dongen is een belevingswinkel en legt de nadruk op duurzame, fairtrade en biologisch geproduceerde producten en kleding. Zo wordt er naast Studio Anneloes en YAYA ook het vegan merk Ragwear verkocht en komen de hebbedingetjes veelal uit landen waar er met zuivere handen aan gewerkt is en waar de mensen ook eerlijk betaald worden. De zussen kiezen hun collecties uit op gevoel en kopen alleen datgene waar hun hart sneller van gaat kloppen.

Op een heldere zondag in januari zitten de twee zussen klaar achter hun laptop voor een interview.. Zij zijn aanbieder op Keuze Vrij Bij Mij en vertellen over vrijheid, ondernemen en bijdragen aan de wereld.

Wie zijn jullie en wat doen jullie als ondernemer?

Wij zijn twee Brabantse zussen en zijn onze winkel KnUS zusje bijna vier jaar geleden begonnen vanuit een spontaan gevoel: laten we een pandje huren en daarin een winkel beginnen, maar op een hele ‘andere’ manier.

Aangezien we beiden al een bedrijf voerden, hadden we het idee dat de winkel iets mocht worden voor ‘erbij’.

Maar daar hebben we ons toch wel behoorlijk in vergist!

Kim werkt als coach en hypnotherapeut (www.kimhartveld.nl) en Janneke is schrijfster van de teksten van Zinvol.nu, wat eigenlijk naast de opvoeding van de kinderen al voor een volle werkweek zorgt.

Maar toch zijn we ervoor gegaan, puur omdat we voelden dat het de bedoeling was.
Ondanks onze beider situatie:
Kim was destijds net gescheiden, met de bijna volledige zorg voor 2 kinderen en in een financieel lastige situatie met een opstartende coachingpraktijk.
Janneke had het destijds ontzettend druk met haar andere bedrijf Zinvol.
En toch konden we niet om ons gevoel heen.

Een winkel is heel aards.
Die combinatie is fijn voor ons: enerzijds met bewustzijn en spiritualiteit bezig zijn en daarnaast iets heel concreets runnen als een winkel.

Maar daar hebben we toch iets te licht over gedacht.
Op het moment dat de winkel wat meer bekendheid ging krijgen, raakten we in loyaliteitsconflict met ons andere werk.
Wat had de meeste aandacht nodig?

Inmiddels zijn er met ons erbij zeven mensen betrokken bij KnUS zusje en zijn we bezig met sollicitatiegesprekken voor een achtste teamlid.
Ondanks al die helpende handen, speelt de winkel nog altijd een grote rol in ons leven omdat we zien dat KnUS echt een plek is geworden (is dat overigens altijd al geweest, maar nu wordt dat uitvergroot) waar iedereen helemaal mag zijn zoals hij of zij is en vrij mag zijn in alle opzichten.
Een plek waar naar hem of haar geluisterd wordt met echte aandacht.
Waarin het niet draait om zoveel mogelijk omzet genereren, maar om het gevoel waarmee mensen de deur uitlopen.
Dat is ons businessplan, altijd al geweest.

We geven eigenlijk niets om kleding, spullen, consumeren.
We proberen met de winkel iets anders neer te zetten: een echte beleving.
Voor we open gaan, zorgen we dat er minstens acht kaarsen branden en zetten we een mooie spotify lijst op.
Mensen zeggen vaak als ze binnenlopen: dit is een thuisgevoel wat ik hier ervaar.

We staan op dit moment ieder nog één dag in de winkel.
Joyce, de dame die straalt op de banner van de Keuze Vrij Bij Mij website, runt de winkel drie dagen. Daar zijn we intens blij mee.
Maar de andere dames zijn ons ook heel dierbaar, deze ondersteunen ons gemiddeld een dag per week.
We zoeken momenteel naar een nieuwe balans tussen enerzijds aandacht geven aan mensen in onze winkel en daarnaast ook het bedrijf draaiende houden.
Daarvoor is één dag eigenlijk te weinig.
Daarom zoeken we nu naar een extra kracht in de winkel.

Als we naar de karakters kijken is Kim extravert, assertief en daadkrachtig.
Janneke is meer introvert, observerend en overdenkend.
Dat blijkt een gouden combi te zijn voor het runnen van KnUS zusje.

Waar we het grootste raakvlak hebben, is daar waar we varen op ons onderbuikgevoel: op het moment dat je ziel je iets influistert, dan doe je dat.
En dan kun je nooit een verkeerde keuze maken.
Dan wordt iets altijd naar iets goed geleid, wat er ook gebeurt en hoe het zich ook ontvouwt.
Als je blijft vertrouwen en geloven in wat je doet, dan lukt het eigenlijk altijd.
Vanuit dat vertrouwen ondernemen we, leven we en dragen we vrijheid uit naar iedereen die onze winkel bezoekt.
In de hoop dat zij die vrijheid weer doorgeven.

Hoe zijn jullie bij Keuze Vrij Bij Mij terecht gekomen?

Via via zijn we hier terechtgekomen. We kregen via een vrouw die posters en stickers maakte de tip om op deze site te kijken.
We kregen ook de tip om op Werk Vrij Bij Mij een vacature te plaatsen.
We hebben gisteren een gesprek gehad met de eerste sollicitant die via WVBM kwam.
Ook Frank Ruesink heeft het platform meerdere keren genoemd.
Waar we zelf heel blij van worden, is op KVBM zoeken naar leuke cafeetjes en restaurantjes waar we zelf ook welkom zijn! (heb je nog een tip, mail het ons gerust!).

“We hebben in één van de lockdowns de hele stoep volgebouwd met spulletjes en kleding uit de winkel, aangezien een ‘warenmarkt’ wel werd toegestaan. Dat was een groot succes. Zeker in de periode voor kerst waren mensen zo blij dat ze toch nog iets konden krijgen in de buurt.”

Wat zijn jouw drijfveren (geweest) om je aan te sluiten bij KVBM?

Kim: het voelt als een morele verplichting om op de site te staan.
We willen aan mensen uitdragen: jullie kunnen bij ons terecht, je bent niet alleen!
Janneke: We hebben er niet eens over nagedacht om ons aan te melden, het voelde gewoon precies goed.

We vinden het heel belangrijk om mensen te steunen, meer en meer mensen worden zich bewust van wat er momenteel in de wereld gebeurt.
Door het planten van zaadjes krijgen mensen ook het vertrouwen dat ze niet alleen staan, er niet alleen in staan.

Waarom is bij jullie iedereen welkom?

(Even zijn de zussen stil en wordt er nagedacht)
Janneke: waarom niet, eigenlijk?
Waarom zou je onderscheid maken tussen mensen?
Wie zijn wij om te oordelen dat iemand wel/niet naar binnen mag in onze winkel?

Kim: Dit is heel erg wie wij zijn.
We geloven in het goede van de mens.
Daarom behandelen we iedereen ook met respect, zolang zij dat ook doen.
Wij hebben de huisregel: je mag met of zonder mondkapje bij ons binnen komen, wat voor jou fijn voelt.
Ikzelf heb vanaf dag 1 eenmaal een mondkapje gedragen, maar het voelde als zo’n verloochening naar waar ik voor sta, dat ik het daarna gewoonweg niet meer kon.
Het levert zo nu en dan wat discussies op en ja, je moet sterk in je schoenen staan.
Maar ik merk dat de meeste mensen juist het gesprek aangaan om weer even te kunnen verbinden met iemand ipv naar alleen maar een stel (schichtige) ogen te kijken.
En het mooie is, dat sommigen daardoor ook hun mondkap durven af te zetten als ze zien dat ik het doe.
Het sterkt ze in voor zichzelf gaan staan!

Veel klanten in onze winkel doen hem ook af.
Je ziet ook gelijk de letterlijke verademing!
Sommige mensen zijn ook wel angstig nog soms.
Zo hebben we iemand op bezoek gehad die stond te trillen op de deurmat.
Toen we vroegen of het wel ging, gaf ze aan: ‘ik ben vooral geschrokken van het feit dat ik schrik bij het zien van zoveel mensen ZONDER mondkapje’.
Dat raakte ons wel….

Bij de eerste lockdown hebben we regelmatig BOA’s op bezoek gehad en discussies gevoerd, ons verhaal uitgelegd en ook geluisterd naar hun verhaal.
Dit waren uiteindelijk hele verbindende gesprekken.

Na de tweede lockdown hebben we ze niet meer gezien, terwijl we toen juist veel meer de mazen van de wet opzochten.
We merken dus dat het steeds meer gedoogd wordt als je als ondernemer durft op te komen voor vrijheid.
En we denken dat ons gesprek met hen, waarin we uitgelegd hebben hoe we erin staan ook positief heeft uitgewerkt.

De meeste mensen staan niet echt meer achter de maatregelen, dat merk je aan alles.
Sommigen doen misschien van buiten nog wel mee met het dragen van een mondkapje, maar wij denken dat het grootste deel van de mensen zich afvraagt voor wie ze het in hemelsnaam nog doen.
Het lastige voor veel mensen is: Hoe volg ik mijn gevoel, blijf ik trouw aan mezelf maar doe ik toch iets anders dan anderen en val ik daarmee buiten de groep?

Een echte uitdaging daarin is wel: hoe ga je in een team, met diverse mensen met verschillende overtuigingen, uitstralen dat wij als KnUS zusje mensen volledig vrij willen laten?
In een meeting hebben we het onderwerp ter sprake gebracht: kun jij die vrijheid uitstralen, ondanks dat jij zelf achter de overheidsbeperkingen staat?

Naast het feit dat wij iedereen uiteraard helemaal vrij willen laten in hun eigen overtuigingen, lijken we wel te merken dat zij er uiteindelijk iets losser in zijn geworden en bijvoorbeeld ook niet altijd meer een mondkapje willen dragen.

Wat is jullie hoop voor de toekomst?

Janneke: dat de wereld groener en letterlijk en figuurlijk zuurstofrijker wordt en de dieren meer op één lijn leven met ons.
Dat iedereen zijn ding kan doen en er geen macht en controle ‘van bovenaf’ meer is.
Dat is zo onnatuurlijk in een samenleving die in zijn kern gebaseerd is op liefde.
Voor mezelf is mijn hoop voor de toekomst dat ik op een punt kom dat ik mij helemaal los ga maken van de materie, helemaal vrij van alles ben.
Puur en in balans, niet meer afhankelijk van wat of wie dan ook.
Behalve van koffie en chocola ;)
En ik voel aan alles dat dat moment er gaat komen.

Kim: we hebben plannen om uiteindelijk een centrum te creëren voor retraites, uitrusten, tot jezelf komen.
Dit centrum moet toegankelijk worden voor iedereen, ook voor mensen die weinig geld hebben (een soort Robin Hood idee).
We willen daar zelf ook gaan wonen en hopen onze kinderen daar ook te kunnen laten zijn (niet per sé werken, maar hun ding te laten doen).
Ik maak me wel zorgen over de jongere generatie nu, hoe die opgevoed worden en wat ze meekrijgen.
Ze zijn heel beïnvloedbaar en tegelijkertijd heel wijs: Mijn wens is dan ook dat deze generatie een inzicht gaat krijgen dat het in het leven gaat om zijn wie je bent.
Dat het vooral belangrijk is dat je contact maakt en houdt met je lijf.
Dat je het pad kiest wat voor JOU de bedoeling is, ongeacht wat anderen doen of ervan vinden.
Dat je een uniek en autonoom mens bent en recht hebt op vrijheid, liefde en vreugde.
Dat er meer aandacht en bewustwording mag zijn voor moeder aarde en onze medemens vanuit onvoorwaardelijke liefde.
Dat bezit niet belangrijk is of bepaald of je succesvol bent.
En daarbij is het oké als er een verdeling ontstaat, als er een groep blijft die wel materialistisch wil zijn en er ook een groep is die dat niet meer hoeft.
Dat je daarin je eigen keuzes maakt en jouw pad mag volgen.
Overigens is dit wat ik iedereen toewens en ook als mijn levensmissie zie.

Op de momenten dat we in KnUS overvloed ervaren, bedenken we dingen die we kunnen inzetten om wat terug te doen voor de wereld.
Er is veel uiterlijke rijkdom in de wereld die ongelijk is verdeeld.
Als wij overvloed kennen, delen we die daarom graag.
Ik (Kim) heb immers ook armoede gekend als alleenstaande moeder.
We willen daarom de overvloed graag delen met mensen, om deze te verspreiden en gelijkheid te creëren.
Overvloed is van iedereen, dat mag je met elkaar delen.

Janneke: toen we net voor kerst dicht moesten, dachten we: waar zouden mensen nu een geluksgevoel van kunnen krijgen, echt een warm hart?
We hebben toen op Facebook een oproep geplaatst en gevraagd: ken jij iemand met een speciale wens die zij zelf niet kunnen realiseren?
We zouden er dan één uitkiezen en die proberen in vervulling te laten gaan. We kregen zoveel verdrietige berichten, dat we dachten, hoe moeten we hier in hemelsnaam iets uit kiezen?
Want hoe kun je kiezen wie het zieligst is?
Dus we dachten, whatever we gaan ze gewoon allemaal inwilligen.
Daar zijn we nu nog steeds mee bezig.

We nodigen iedereen van harte uit om de sfeer in Knus te komen proeven.
Met of zonder mondkap, met of zonder QR code.
Ben wie je bent en doe wat goed voelt.
Dat doen wij ook!

Geïnspireerd geraakt? Zin om de winkel van de zussen te bezoeken? Bezoek home – KnUS Zusje (knusdongen.nl)! of kom langs in de stenen winkel op de Hoge Ham 107 in Dongen.

Dit interview is geschreven door Tymo Bosch